Łabędź czarnodzioby (Cygnus columbianus)

Łabędź czarnodzioby należy do rodziny kaczkowatych i jest najmniejszym z naszych łabędzi. Jego wielkość wynosi od stu piętnastu do stu dwudziestu siedmiu centymetrów. Łabędź przypomina swoją sylwetką łabędzie krzykliwego, jednak ma wyraźnie krótszą szyję oraz dekolt z dużo krótszym dziobem. Jego dziób w dużej większości jest czarny i pokryty jaskrawo żółtą, owalną plamą u jego nasady.

Tarot online
http://www.wrozbyonline.pl/eksperci/k/5/Tarot
Nasi Eksperci odkryją przed Tobą Twoją przyszłość.
Zapytaj wróżkę jaki los Cię czeka.

Łabędź czarnodzioby jest gatunkiem bardzo towarzyskim, który podczas wędrówek tworzy niejednokrotnie skupiska. Zaczął się pojawiać w Polsce dopiero w drugiej połowie wieku dwudziestego wówczas, kiedy jego trasa wędrówki uległa przesunięciu na zachód.

Łabędzie czarnodziobe nazywane są również gatunkiem tundrowym. Podczas swoich przelotów pojawia się tak naprawdę w całym kraju, jednak jego główny szlak wędrówkowy wiedzie przez centralną część kraju, jak i wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Najczęściej łabędzie te zatrzymują się nad płytkimi zbiornikami wodnymi, w zalewowych dolinach rzecznych, jak i na morskich wodach przybrzeżnych. Tworzą swoje siedliska na jeziorach, bagnach oraz mokradłach, wybrzeżach morskich oraz stawach hodowlanych.

Jeżeli chodzi o ich liczebność, to zaczyna się ich pojawiać coraz więcej w północnej części oraz zachodniej kraju. Osiągają koncentracje, które przekraczają sto ptaków i zwykle widywane są w dość małych grupach. Ich gniazdo stanowi kopiec z roślinnością na suchym lądzie, który znajdują się w pobliżu wody.

W okresie lęgowym samica wysiaduje od trzech do pięciu kremowych jaj. Zostają one wysiadywane od dwudziestu dziewięciu do trzydziestu dni. Młode wykluwają się i dorastają po około półtorej miesiąca. Przywiązane są do matki i praktycznie od razu lądują w wodzie. Łabędzie żywią się roślinami, a w szczególności takimi, które są złożone z liści, kłączy nasion roślin wodnych.

Warto zwrócić uwagę także na to, iż łabędź czarnodzioby jest łabędzie wędrownym. Przelot jesienny X – XII, zaś wiosenny III – IV. Bardzo nieliczne z nich zaczynają zimować na zachodzie kraju. Łabędzie te są pod ochroną i zostały wymienione w dyrektywie ptasiej. Badacze muszą również mieć na uwadze fakt, iż jest to gatunek, który łatwo jest przeoczyć, jeśli chodzi o stada innych łabędzi.

Warto zwrócić uwagę również na to, że ornitolodzy włożyli naprawdę dużo wysiłku w to, żeby zbadać zwyczaje wędrownych łabędzi czerwonodziobych. Podczas trwania badań używano wielkich plastikowych obrączek, które były zakładane na ich szyje. W ruch poszły nawet nadajniki, dzięki którym zaczęto śledzić wybrane osobniki, a wszystko to przy pomocy satelity telekomunikacyjnej.

Łabędź prezentuje się naprawdę pięknie, dlatego warto pamiętać, iż jest gatunkiem pod ochroną. Jest gatunkiem wędrownym i właśnie z tego względu można go spotkać w wielu obszarach. Miłośnicy ptaków uważają, iż jest ona nadal jednym z najpiękniejszych gatunków łabędzi.

Comments are closed.