Łabędź krzykliwy (Cygnus cygnus)

Łabędź krzykliwy jest gatunkiem wielkiego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych. Zamieszkuje Palearktykę od Islandii aż po Kamczatkę. Ponadto zimuje w Europie oraz środkowej, jak i wschodniej Azji. Przeloty ich w marcu, maju oraz wrześniu i listopadzie. W Polsce ich pierwsze gniazdo zostało stwierdzone w roku 1973. W czasach obecnych gniazduje w ilości kilkudziesięciu par, a w szczególność liczny jest na wybrzeżu Bałtyku zimą podczas jego przelotów.

Opinie o Vip Parkiet
http://vipparkiet.pl/opinie/
Poznaj opinie o naszej firmie i zaufaj nam.
Dobierzemy dla Ciebie podłogę idealną dla Twojego wnętrza.

Łabędzie są jednolicie białe i posiadają żółty dziób z czarnym czubkiem. Młode ptaki są szare i mają czerwone nogi, a ich dziób jest bez czarnej plamy u nasady. Szatę białą uzyskują dopiero w trzecim roku swojego życia, czyli dość późno. Nie bez powodu są zwane łabędziami krzykliwymi, ponieważ ich okrzyki są bardzo charakterystyczne dla zimnych krajobrazów północy, a zwłaszcza w czasie jesiennych przelotów. Łabędź jest w stanie wykonywać dźwięki zarówno w locie oraz na wodzie. Przypominają one klangor żurawi. Wówczas ptaki lecą w formacjach, które są regularne.

Łabędź krzykliwy jest w stanie prawie dorównać wielkością łabędziowi niememu, jednak nie posiada tak okazałej sylwetki jak tam ten. Na wodzie jego szyja pozostaje wyprostowana, a jego skrzydła położone zostają na grzbiecie. Łabędź niemy ma szyję zgiętą w literę S oraz wznosi wysoko skrzydła. Różnica pomiędzy nimi polega również na tym, iż podczas trwania lotu nie słychać szumu skrzydeł. Podobny łabędź czarnodzioby stanowi wyraźnie mniejszy dziób czarny, który na końcu ma mniejszą, żółtą plamę.

Długość jego ciała wynosi około 140 centymetrów, a jego rozpiętość skrzydeł wynosi do 200 centymetrów. Ponadto jego długość skrzydeł jest równie imponująca, ponieważ wynosi od 57 – 63 centymetrów. Łabędź jest dość ciężki, jego masa ciała waha się w granica od siedmiu do trzynastu kilogramów.

Łabędzie te zamieszkują najczęściej duże jeziora tam, gdzie znajdują się pasma trzcin, śródleśne jeziorka, moczary oraz stawy i morskie wybrzeża na arktycznej tundrze. Łabędzie przybywają tam już w lutym oraz w marcu. Jeśli chodzi o Polskę, to najczęściej zaczyna gniazdować na stawach rybnych, jak na przykład w Dolinie Baryczy, a rzadziej na starorzeczach. Łabędź zimuje na wybrzeżach morskich oraz w ujściach rzek, zaś pod koniec tego okresu zaczyna dobierać się w pary, które pozostają sobie wierne na zawsze.

W ciągu całego roku łabędź krzykliwy jest w stanie wyprowadzić jeden lęg i składa od trzech do siedmiu białych jaj w kwietniu albo w maju. Jaja zostają wysiadywane przez okres od trzydziestu pięciu aż do czterdziestu dni tylko i wyłącznie przez samicę. Samiec z kolei czuwa wokół gniazda i w razie czego – zaciekle go broni. Pisklęta zaczynają się wykluwać w tym samym czasie oraz są od razu wyprowadzane przez swoich rodziców na wodę. Młodymi zajmuje się zarówno samica, jak i samiec. Cała rodzina jest ze sobą bardzo zżyta i wszyscy trzymają się razem. Najczęściej pisklęta płyną sznurem za matką, a czasem na jej grzbiecie. Samiec zawsze strzeży ich tyłu. W przypadku kiedy rodzina zostaje zagrożona, to atakują oboje rodziców. Kąsają dziobek oraz uderzają skrzydłami. Młode ptaki dorastają dość wolno, a ich pierze pojawia się dopiero po dwóch miesiącach. Żywią się roślinami, mięczakami oraz owadami.

Comments are closed.